Gekon lamparci

Jest to jeden z nielicznych gekonów, który daje się oswoić i można brać go do ręki. Jest on duży, dorasta do 27 cm długości. Ma wyraźnie wyodrębnioną dużą głowę. Jego oczy nie są zakryte „okularami", lecz mają ruchome powieki, które zamyka, kiedy śpi. Nad oczami ma małe fałdy skóry, przypominające brwi. Łapy pozbawione są narządów czepnych, a palce zakończone małymi [...]

czytaj dalej

Gekon domowy

Mały gekon osiągający do 14 cm długości. Ma smukłe, lekko spłaszczone ciało, głowę niedużą i wydłużoną. Oczy zielonozłote z czarną źrenicą. Skóra jego jest gładka, pokryta bardzo drobnymi łuskami. Na grzbiecie występują 2 rzędy większych łusek tworzących guzkowate wyrostki. Ogon równy połowie długości ciała z sześcioma rzędami drobnych wyrostków. Łapy zaopatrzone w narządy czepne. Ubarwienie grzbietu jednolite beżowe, strona brzuszna białawożółta.
Gekon ten pierwotnie występował w południowo-wschodniej Azji i Indonezji skąd został zawleczony do południowej i wschodniej Afryki, na Madagaskar, do Australii i Meksyku, a także na wiele wysp południowego Pacyfiku.
Można go spotkać na pniach drzew, na murach i innych podobnych miejscach. Prowadzi nocny tryb życia. Sezon rozrodczy trwa cały rok. Samica składa po 1-2 jaja w około miesięcznych odstępach. Młode wylęgają się po 40-60 dniach.
Wymaga niedużego terrarium o wymiarach 40 x 20 x 40 cm, którego głównym elementem powinna być ściana z tynku z wmontowaną grzałką. Temperatura w ciągu dnia powinna wynosić 26-28°C, nocą zaś ok. 23°C, a wilgotność względna powietrza ok. 70%. Terrarium trzeba codziennie zraszać.
Można go trzymać z innymi gekonami i innymi małymi jaszczurkami. Żywi się drobnymi owadami.
Cosymbotus craspedotus
Jest to mały o smukłej sylwetce gekon, osiągający do 15 cm długości. Ciało i głowa są lekko spłaszczone. Charakterystyczną cechą tego gatunku są wąskie fałdy skórne biegnące wzdłuż boków ciała i w tylnej krawędzi tylnych nóg. Palce ma spięte u nasady małą błoną, dalej zaś opatrzone w narządy czepne i zakończone drobnymi pazurkami. Ogon u nasady jest długi, płaski i szeroki, a w końcowym odcinku wąski, przez co wygląda jak grot strzały. Skórę ma bardzo delikatną, pokrytą drobnymi łuseczkami, na brzuchu trochę prześwitującą. Grzbiet ubarwiony jest beżowo z bardzo delikatnym i słabo
38
widocznym deseniem, złożonym z ciemnych i jasnych plamek tworzących jakby pręgi, które na ogonie przybierają barwę beżowopomarańczową. Brzuch jest żółty.
Występuje w południowo-wschodniej Azji i na Półwyspie Indochińskim. Biologia i warunki hodowli podobne jak gatunku II. frenatus