Mały, krępy gekon, osiągający długość do 10 cm. Ma dużą, okrągłą głowę, którą nosi wysoko nad tułowiem. Oczy mają ruchome powieki, podobnie jak u gekona lamparciego. Na łapach nic ma przylg, tylko pazurki. Ogon jest smukły, z bardzo ciekawym układem łusek, a mianowicie do połowy są to drobniutkie łuseczki, takie jak na całym ciele, resztę zaś ogona pokrywają od wierzchu duże łuski, ułożone w jednym rzędzie. Ubarwienie ciała zmienia się z wiekiem. Młode są brązowe, z poprzecznymi, żółtymi pręgami, a ich łapy i brzuch są koloru cielistego. Z wiekiem kolor brązowy zaczyna ustępować żółtemu tak, że osobniki dorosłe są prawie całe żółte, z nielicznymi, drobnymi, brązowymi znaczeniami. Ich łapy są żółte, a brzuch białawy.
Gekon ten występuje na obszarze Wyżyny Irańskiej, od Iranu poprzez Afganistan, Pakistan, do południowego Kazachstanu i zachodnich Chin.
Zamieszkuje tereny suche - półpustynie i stepy. Prowadzi nocny tryb życia, dzień spędza w wykopanych przez siebie norkach lub innych ziemnych kryjówkach, które opuszcza dopiero późnym wieczorem.

Gekon ten ma bardzo ciekawy sposób obrony, jeżeli jest to możliwe ucieka do swojej norki, ale jeśli zostanie przestraszony z dala od niej lub nie ma możliwości ucieczki, wtedy podnosi się wysoko na wszystkich łapach, unosi ogon i otwiera szeroko paszczę przyjmując w ten sposób postawę odstraszającą. Często przy tym wydaje szczekliwy głos, przypominając ujadającego psa i dlatego nazywany jest przez niektórych gekonem psim. Jeżeli napastnik nie odchodzi, to gad odwraca się do niego tyłem i łapami sypie w niego piaskiem.
Pora godowa trwa u nich przez całą wiosnę i początek lata. W tym czasie samica składa do norek kilka razy po 1-2 jaja. W terrarium hoduje się go tak, jak gekona lamparciego. Chętnie się mnoży.
Jaja inkubuje się w temperaturze 28-30°C, przez 60-90 dni. Młode po wykluciu mierzą ok. 4 cm, dojrzałość osiągają po ukończeniu 1 roku życia. Żyją ok. 10 lat.